Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Verhaal: Ro 8 19

Theo & Thea en het tenenkaasimperium

1989 – 

Mijn ouders waren in de jaren '80 groot fan en voerden op feestjes en partijen steevast een hilarische Theo & Thea act op. Compleet met pruiken, diverse attributen en uiteraard de onmisbare plastic konijnentandjes.

Ik moet een jaar of zeven zijn geweest toen ik Theo & Thea en de Ontmaskering van het Tenenkaasimperium in de bioscoop gezien heb. Samen met mijn moeder en broer met de auto naar Leiden om de heuse bioscoopversie van onze grootste idolen te zien. Mijn ouders waren in de jaren '80 groot fan en voerden op feestjes en partijen steevast een hilarische Theo & Thea act op. Compleet met pruiken, diverse attributen en uiteraard de onmisbare plastic konijnentandjes.

Na schijnbaar weken van voorpret zat ik op een vol verwachting op een zondagmiddag te wachten tot de film dan eindelijk kon beginnen. Sinds ik de film in de bioscoop zag, heb ik hem niet meer gezien maar alles speelde zich in een sprookjesachtige Sneeuwwitje setting en Theo & Thea moesten zaten nog in de baarmoeder en moesten nog geboren worden. Ook kan ik een donker kasteel, Marco Bakker's hagelwitte haar en veel hysterische humor herinneren. Waarschijnlijk had de gezonde spanning plaatsgemaakt voor die kinderlijke angst voor het onbekende, ik begreep niet alle grappen en verwijzingen en werd redelijk huiverig.

Zoekend naar mijn moeders hand fluisterde ik dat ik bang was geworden en de film eng begon te vinden. Hoewel mamlief mij - zoals alleen moeders dat kunnen - geruststelde, nam mijn gevoel van angst uiteindelijk de overhand. Huilend ben ik de bioscoop uitgelopen, een verblufte oudere broer en verbaasde moeder achter mij aan lopend om me op te vangen.

Het klinkt nu allemaal vrij dramatisch maar ik had die dag blijkbaar niet mijn dag, volgens mij was ik geen huilerig kind namelijk. Toch kijk ik met plezier terug aan die dag meer dan 20 jaar geleden, het gevoel dat mijn broer en moeder het ene moment bulderend aan het lachen waren en me het andere moment zo goed troostten, wat me een geborgen gevoel gaf. Zoals gezegd heb ik de film sindsdien niet meer gezien maar de eerstvolgende moederdag ga ik hem cadeau doen om samen oude tijden te doen herleven!

Bijdragen
Reacties