Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Verhaal: Chantal Tutein Nolthenius 6 130

IJsbrand op de Vlasakkers

Ik zag hem voor het eerst wereldkampioen worden in 1988 op het Loo in Apeldoorn. Met dank aan zijn legendarische linksvoor Paledo. Vanaf toen was ik fan. Met posters op mijn slaapkamer en plaatjes in mijn Penny-agenda. Dat heb ik jaren volgehouden, totdat de ‘Loesje’ posters hun plek overnamen.

Tijdens de wereldruiterspelen in Den Haag in 1994 stond ik hier ergens tussen het publiek. De vierspanmarathon werd verreden op het militair oefenterrein de Vlasakkers in Amersfoort. Een groot uitgestrekt militair terrein. Het was voor mij een uitdaging om in het warme weer van hindernis naar hindernis te komen om zo veel mogelijk te kunnen zien hoe IJsbrand het er vanaf bracht.

Een kampioenschap voor eigen publiek komt de aanmoediging ten goede. De waterbak zorgt voor het meeste spektakel en IJsbrand was aan de winnende hand. Bij deze hindernis zag het zwart van de mensen en de menigte moedigde hem uitzinnig aan. Ook ik heb toen foto’s gemaakt met mijn Kodak camera. Om het moment vast te leggen. Onscherp, veraf en met een slechte vlakverdeling, met veel lucht en mensen en weinig paard. Ik vind het leuk dat fotograaf Paul Vreeker mijn herinnering hier verbeeldt.

Chardon reed met zijn vierspan die dag de beste tijd en won de marathon. Uiteindelijk heeft hij het wereldkampioenschap niet kunnen winnen. De Duitser Michael Freund ging met de eer strijken. IJsbrand Chardon werd wel wereldkampioen in 1988, 1992, 2002 en 2008. Fan van een fenomeen. En ik heb er beeld van.

Bijdragen
Reacties