Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Verhaal: Anton Kos 12 79

Met pijn in de ogen van het Franse traangas

11 mei 1988 – 

Ik was erbij, in Straatsburg, op 11 mei 1988. De Europacup finale tussen KV Mechelen en Ajax.
Althans.

Ik was erbij, in Straatsburg, op 11 mei 1988. De Europacup finale tussen KV Mechelen en Ajax.
Althans.
Ik was bij de wedstrijd, niet bij de prijsuitreiking. Toen liepen we – zeven teleurgestelde Ajacieden met pijn in de ogen van het Franse traangas (standaard middeltje toen) – terug naar onze gehuurde autobus. Want KV Mechelen had gewonnen. 1-0.
Verlies aanschouwen is erg. Veel erger is de tegenstander zien juichen, feestvieren, vaak met een petje op de kop of sjaaltje om de nek.
Het ging om de Europacup voor bekerwinnaars, wat laatdunkend aangeduid als de Europacup II. De Europacup I, dat was het kampioenenbal, juist, de huidige Champions League.
Inmiddels is nummer II opgegaan in de UEFA league, toen de Europacup III genoemd. Ajax moest in 1988 vier clubs uitschakelen (via een uit – en een thuiswedstrijd) om in de finale te verliezen, maakt 9 duels. Tegenwoordig heb je daar ontelbare potjes voor nodig, ik geloof wel een stuk of negentien. Ik ben de tel in ieder geval kwijtgeraakt.
Een jaar eerder wonnen ‘we’ cup nummer twee wel, door het Oost-Duitse Lokomotiv Leipzig via een weergaloos doelpunt van Marco van Basten met 1-0 te verslaan.
Van het Schip. Silooy. Van Basten. Doelpunt. En inderdaad. De DDR bestond nog.
Wat zien we? We zien Michel Preud’homme – in 2010/11 trainer van landskampioen FC Twente - als het stralende middelpunt. Ergens moet Piet den Boer staan, de doelpuntenmaker en godbetert Nederlander.
Er was nog een aantal Nederlanders in Mechelse dienst. Een was Erwin Koeman, die op basis van zijn prestaties geselecteerd werd voor het Europese kampioenschap 1988.
Gewonnen. Dankzij Marco.
Een ander was de trainer, Aad de Mos. Haagse Aadje had Ajax ook gecoachted, maar kreeg het aan de stok met Van Basten, werd ontslagen en nam wraak.
Was ze zoet? Wellicht. Ze was in ieder geval overduidelijk. Echter De Mos gaf niets om die cup. Het ging erom Ajax te verslaan.
Het liefst had Aad een Ajax met Marco van Basten overwonnen. Maar Marco vertoefde al in Milaan, de eerste Bunga bunga party’s van zijn nieuwe voorzitter gadeslaand en op weg naar eeuwige roem, roem die ik al lang had voorspeld, had gezien, meegemaakt.
Ik prijs me gelukkig: Cruijff, Van Basten, Bergkamp, ik heb ze zien voetballen, net als Kluivert, Rijkaard en Davids.
Maar. Ik begrijp De Mos wel.
Van Basten schreef namelijk op 23 april 1985 in een aandoenlijk schriftje het volgende:
‘F.C. Utrecht-Ajax 0-1.
Ik reserve!! (‘De Mos is nog nooit in vorm geweest).’
Gevolgd door een notitie op 5 mei 1985:
‘Haarlem-Ajax 1-0.
Ik reserve! (val in in de 60e min.).
[Streepje met twee haakse streepjes]
De Mos is op 6 mei als trainer van Ajax op non-actief gesteld!’
Ondertekend door San Marco.

Bronnen:
Borst, H., Marco’s Kamer, Hard Gras. Voetbaltijdschrift voor lezers (December 1994, 1e jaargang, nr 2), 13-27.

De Mechelse Nederlanders in 1987:
Wim Hofkens
Graeme Rutjes
Aad de Mos
Piet den Boer

Bijdragen
Reacties